چهارمین غزل من باعنوان "فریادشهدا"

من شهیدم برگزیدم راه سرخ کربلا //   آرمانم برگرفتم ازدم روح خدا

جان خویشم هدیه کردم برنهال سبز دین  // تا نگرددمنحرف ازره  مسیرانبیاء

بی تمنا بی تظاهرخون بدادم راه حق //  تا شود فرزند من درمسلک دین وحیا

همسرم را گفته بودم صبروتمکین پیشه کن//خون من راپاس داروکن به فرزندم وفا

من نرفتم همسرم خون مراارزان دهد //بادودستی برگزیند میزوپست آشنا

من زفرزندم به ارزشها نوایی داشتم//پس چرا درراه منکر گشته درباندجفا؟

بارها من گفته بودم آرمانم کربلاست// خط سرخم خون من هم درمسیرکبریا

پس چرافرزندمن درمسند ظلم وجفاست؟//می کند محروم ملت را به حقش ازریا؟

پس چراآن همسرباارزش و زیبای من//گشته ابزار فراموشی  خط سرخ ما؟

من نرفتم کبررا بازور ارزش برکنم//من به خونم برگزیدم ارزش ناب ولا

فکرمن اندیشه ناب مطهر بود وبس//من بنالم ازنفاق و ازریا وازجفا

من نگفتم یادگارم راه مکری دررود// یابسازدخون بخواهی را طریق ناروا

من نگفتم مردم محروم را رسواکنید//یا به تحقیر وبدی فخری فروشید ازریا

همسرم بیعت شکستی بازماندی ازخدا//لاجرم راهت زراه حق نمودی هم جدا

برگزیدی شهرت وآوازه جاه ومقام//درقصوری ظلم کردی بررگ وریشم چرا؟

فاتح ار اندیشه کبرخسی فخرت فروخت//لیک این انگیزه شدتا خودبگویی ازجفا

گرشهادت لایق جسم ضعیف تونگشت//لیک درخیل شهیدان شد به تقدیرت دعا

باقلم بافکر وباطرح مصادیق جفا//مطمئنا" میشوی شایسته درراه خدا