آسیب های اجتماعی وعوامل نامرئی آن:

  آسیب های اجتماعی از چالشهای قابل برسی وتامل جامعه ما می باشد واخیرا" نیز همایشی باشرکت ریاست محترم مجلس شورای اسلامی  وپیام آیات عظام دراین رابطه تشکیل گردید واهمیت پردازش جدی به این معضل نیز بدان خاطر است که شیوع آسیبهای اجتماعی وتسری آن به خانواده ها وجامعه امنیت روانی اعضا را به هم خواهد ریخت وبدون وجود امنیت پردازش به سایر ابعاد کاری بیهوده تلقی خواهدشد.

عوامل متعددی درپیدایش آسیبهای اجتماعی دخیل هستند که پاره ای از آنها را میتوان درکتب آسب شناسی ملاحظه نمود مثل بیکاری – فقر- تنشهای درونی افراد- مشکلات تربیتی درخانواده ها – تاثیرات تهاجم فرهنگی وحتی وجوددستهای پنهان استعمار درتباهی قشر جوان جوامع برای بهره برداریهای خاص و...

منتها به نظرمن یک سری عواملی هم وجوددارد که کمتر بدان پرداخته میشود وآن اینکه درمواقعی رفتار یک مدیر ویا یک مسئول دولتی وتناقض رفتاری وی منجر به بروز آسیبهای جدی می گردد ومتاسفانه کارشناس منصفی هم پیدا نمی شود که باازدست دادن موقعیت خود ازاین دلایل سخن بگوید.!!

بنده یک مصداقی دراین مورد می آورم تاانشاء اله به تفهیم جدی موضوع منجرگردد وازخودم نیز مایه می گذارم چون شاهد آن بوده ام واگر اعتقادات من وایمان من به روز قیامت وحساب وکتاب نبود شاید براحتی می شد از گزینه های غیرمتعارف استفاده نمود.

اخیرا" بنده مشکلی با مدیرکل محترم بهزیستی اردبیل پیدا کردم برای احقاق حق ونپذیرفتن منطق آمرانه به ناچار به مراکز بازرسی متعدد وحتی به اشخاص مذهبی مراجعه نمودم ولی انگار یک هماهنگی حساب شده قبل از مراجعه من با تک تک اینها به عمل آمده بود !! وحتی بابرخی روسای انجمنهای غیردولتی معلولین که ذی نفوذ دراحقاق حقوق معلولین می باشند ازطریق تلفنی هماهنگی بعمل آمده بود!! حالا اینکه چرا یک مدیرکل برای به زمین زدن یک معلول فرهنگی چنین کرده بود بحث دیگری می طلبد. ولی واقعیت این است که همه این مطالب حقیقت دارد ومن خدارا شاهد براین سوء استفاده از مقام دولتی می گیرم .

بااین شرایط آیا بستر مناسب برای پیدایش افکار غیرمتعارف شکل نمی گیرد؟؟!! من نوعی که موجودی ضعیف وگناهکار می باشم شخصت حضرت علی (ع) ندارم که از درد درون به نخلستانهای کوفه پناه برم وفریاد سرکوفته خودرا به آبهای روان بازگو کنم .

من از استخوان وخون وگوشت اندکی شکل گرفته ام که تاب مقاومت اندکی دارد وای بسا در کشاکش همین فشارها دوام نیاوردوناخودآگاه به مکانیسمهای متوسل شود که برخی ازاین مدیران متوسل می شوند.

بنابراین به نظرمن پاره ای از آسیبهای اجتماعی  زائیده رفتار متناقض وتامل برانگیز بعضی مسئولین می باشد وخوب است از منظر علمی وآسیب شناسی نیز بدان پرداخته شود ودرغیر اینصورت  تشکیل همایشها به جز بار مالی بربیت المال فایده ای در پی نخواهد داشت وفقط فرصتی برای مسئولین بزه ساز خواهد بود که بااستفاده از شخصیت انسانهای مذهبی سر پوشی برکارهای متناقض خود بگذارند.