آسیب سوم:

یکی دیگر از ویژگیهای مدیران نالایق ضعف تقوای اخلاقی در آنهاست یعنی آنها هیچوقت براساس اصول اخلاقی واعتقادی قضاوت نمی نمایند بلکه براساس اصول تحریف شده ومسخ شده هویتی خود تصمیم می گیرند وبه همین دلیل نیز هیچ ابایی از انگ وبرچسب زدن به دیگران وزیر مجموعه ندارند ومعمولا" کارمندانی را که به طریق غیر عمد مشکلی از لحاظ فکری وظاهری ویا گویایی و...دارند ناخودآگاه تحقیرمی نمایند وبیشتر از دیگران به آنها امرونهی می نمایند بخاطراینکه به زعم چنین مدیرانی آنها قدرت دفاع ازخودراندارند !!

آسیب برجسته چنین مدیرانی این است که وقتی درزیر مجموعه خطایی ویا قصوری رخ داد بدون هیچگونه تلاشی برای اصلاح آنها قبل از هر اقدامی آن را به مقامات مافوق گزارش میدهند فقط بخاطر اینکه خودرا مطرح نمایند ورابطه گرایی خودرا اثبات کنندو ازآن امتیازی برای حفظ مدیریت خود داشته باشند واین ویژگی از ابتدائی ترین وغیرارزشی ترین مواردی است که حتی یک کودک صغیر نیز می تواند آنرا انجام دهد.

آسیب بعدی اینکه مدیران نالایق امنیت روانی مجموعه زیردست خودرا همیشه به هم میزند وبا جاسوس پروری انگیزه کاری افراد را باخطر جدی مواجه می نماید یعنی این تیپ مدیران دوست دارند همه برای آنها خبرچینی کنند ودرچنین فضای مدیریتی خوبان یا منزوی می شوند وفرسوده میگردند ویا اینکه ناچار به اعتراض می گردند که چون سیستم بازرسی نیز متاسفانه خودش از دانه های زنجیر ارتباطی چنین مدیرانی محسوب میشوند براحتی شخصیت آنها را با چالشهای جدی روبرو مینمایندوای بسا استعدادهای درخشان با چنین بازخوردهای به نیروهای مخل امنیت روانی جامعه بدل می شوند.وبایستی مسئولین پاک نهاد این مرزو بوم فکر جدی به این معضل بنمایند.

اگرما به محیط کاری چنین مدیرانی سر بزنیم یا با آدمهای ترسو ومحافظه کار مواجه میشویم که جرات اظهارنظرندارند ویا با موجوداتی متملق روبرو می شویم که خودرا پاک باخته اندودیگر هویتی برایشان باقی نمانده است.

ونتیجه چنین شرایطی مطمنئنا" هر فرضی خواهد بود به جز خدمت به مراجعین وانجام وظیفه.