روز دوشنبه برای تهیه نون منزل تونوبت نانوایی بودم که کامیونی ازاون مسیر داشت رد میشد به خط زیبایی بالای ماشین نوشته شده بود "الهی بشکند دستی که سیلی زد به زهرایم"

با خوندن مصرع مذکور خیلی دلم گرفت طوریکه به بهانه ای اومدم نشستم ماشین وراحت قطرات اشک ازگونه هایم سرازیر شد مثل همین لحظه که این مطالبو می نویسم.

میدونید زهرا(س) خیلی برای پیامبر (ص) عزیز بود وپیامبرایشان را ام ابیها صدا میزد یعنی مادر پدروحالا چطور دستان پلیدی تنها بعداز گذشت اندکی از رحلت پدر براوسیلی میزدند برای هرمحب خاندان پیامبر(ص) زجرآور است وواقعا" هردل بی آلایشی را میسوزاند.

نمیدانم وقتی به ظلم ظالمان کج اندیش مقدس ماءب مینگرم دلم آنقدر تنگ میشود که ازخدا آرزوی مرگ می نمایم وازطرفی وقتی به صبر ودرایت زهرا(س) مینگرم می بینم برای اثبات انسانیت واشرفیت باید بهای سختی پرداخت .

انگار تدبیرالهی بر آزمایش انسانها استوار گشته است واین آزمون عجب حکمتها که درخود نهفته دارد دریک طرف خلفایی با قبای تقدس وادعای رهروی پیامبر ودرطرف دیگر پاره تن پیامبر(ص) بااحوالی پریشان ازدست مقدس مابان!!

عجب صبری خدا دارد اگر من جای او بودم که اول ظلم میدیدم زمین وآسمان را باهمه زشتی وزیبایی به روی یکدگر ویرانه میکردم .عجب صبری خدا دارد-عجب صبری خدادارد.